Мустақиллик – шукр қилиш ва уни асраш масъулияти

Мустақиллик — ҳар бир халқ ва миллат учун Аллоҳ таоло ато этган буюк неъматлардан биридир. Мустақиллик туфайли халқ ўз тақдирини ўзи белгилайди, миллий ва маънавий қадриятларини эркин асраб-авайлайди, ўз тили, дини, тарихи ва урф-одатларини ривожлантириш имкониятига эга бўлади. Шу маънода, истиқлол — шунчаки давлатнинг сиёсий мустақиллиги эмас, балки халқнинг эркин ва осойишта ҳаёт кечириши, ўз келажагини ўзи барпо этиши учун яратилган улкан имкониятдир. Шунинг учун мустақилликнинг қадрига етиш, унинг улуғ неъмат эканини англаш ва бу неъмат учун Аллоҳ таолога шукр қилиш ҳар биримизнинг маънавий бурчимиздир.

Қуръони каримда Аллоҳ таоло марҳамат қилиб айтади: «Агар шукр қилсангиз, албатта, сизларга (неъматимни) зиёда қиламан. Агар ношукрлик қилсангиз, албатта, азобим қаттиқдир» (Иброҳим сураси, 7-оят). Ушбу ояти карима бизга шукрнинг нақадар улуғ фазилат эканини эслатади. Шукр — фақат тил билан «Алҳамдулиллаҳ» дейишдан иборат эмас. Ҳақиқий шукр — берилган неъматни қадрлаш, уни тўғри асраш ва ундан эзгу мақсадлар йўлида фойдаланишдир. Бугунги тинч ва осойишта ҳаётимиз, фарзандларимизнинг мактабларга, ёшларимизнинг олий таълим даргоҳларига эркин бориши, инсонларнинг меҳнат қилиб, ўз орзу-интилишлари сари ҳаракат қилиши, ибодатларини адо этиши, миллий ва диний қадриятларини эркин намоён қилиши — буларнинг барчаси катта неъматдир. Тинчлик бор жойда барака бўлади. Тинчлик бор жойда оила фаровон бўлади. Тинчлик бор жойда фарзандлар келажак ҳақида орзу қилади. Тинчлик бор жойда илм-фан, маърифат ва тараққиёт ривожланади. Шу боис, тинчликни асраш — ҳар бир инсоннинг энг улуғ вазифаларидан биридир. Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам мўминларни ўзаро меҳр-муҳаббат, раҳм-шафқат ва ҳамжиҳатликка чақирганлар. Жумладан, ҳадиси шарифда: «Мўминлар ўзаро меҳр-муҳаббат, раҳм-шафқат ва ҳамжиҳатликда бир танадекдирлар», деб марҳамат қилинган (Имом Бухорий ва Имом Муслим ривояти). Демак, юрт тинчлиги ва жамият барқарорлиги фақат давлат ёки айрим масъулларнинг вазифаси эмас.

 Унда ҳар бир фуқаронинг ўз ўрни ва ўз масъулияти бор. Мустақилликни асраш — Ватанни севишдан бошланади. Ватанга муҳаббат эса қуруқ шиорлар билан эмас, балки ҳалол меҳнат, яхши ният, пок ахлоқ, қонунларга ҳурмат, атрофдагиларга меҳр-оқибат ва жамият манфаатига дахлдорлик билан намоён бўлади. Кимдир ўз касбини виждонан бажариб, юрт тараққиётига ҳисса қўшади. Кимдир фарзандларига яхши тарбия бериб, жамиятга муносиб инсонларни вояга етказади. Кимдир илм ўрганиб, ўз соҳасида янги ютуқларга интилади. Яна кимдир кексаларга ҳурмат, муҳтожларга ёрдам, қўни-қўшниларга меҳр кўрсатади. Буларнинг барчаси Ватанга хизматнинг турли кўринишларидир. Айниқса, оила тинчлиги ва мустаҳкамлиги жамият барқарорлигининг муҳим пойдеворидир. Оилада меҳр, ҳурмат, сабр ва ўзаро тушуниш ҳукмрон бўлса, бундай хонадонда тарбия топган фарзанд ҳам эзгуликка интилади. Фарзанд тарбиясида ота-онанинг, айниқса, оналарнинг ўрни беқиёсдир. Она — фарзанд қалбига биринчи бўлиб меҳр, одоб, иймон, ҳалоллик ва ватанпарварлик уруғини қадайди. Оилада айтилган ҳар бир яхши сўз, кўрсатилган ҳар бир яхши намуна фарзанднинг келажак ҳаётида ўз аксини топади. Шунингдек, отинойилар ва маънавий-маърифий соҳа вакилларининг ҳам ёш авлод тарбиясидаги масъулияти катта. Улар халқимизга тинчликнинг қадри, оила муқаддаслиги, ҳалоллик, поклик, сабр-қаноат, меҳр-оқибат ва ўзаро ҳурмат каби эзгу фазилатларни кенг тарғиб этишлари муҳим. Бугун ахборот оқими жуда тезлашган бир даврда яшаяпмиз. Турли ёт ғоялар, низо ва адоватни тарғиб қилувчи ахборотлар ёшлар онгига салбий таъсир кўрсатиши мумкин. Шунинг учун фарзандларимизни бундай таъсирлардан асраш, уларга тўғри ва ишончли маълумот бериш, қалбида Ватанга муҳаббат, халққа садоқат, динга ҳурмат ва бағрикенглик туйғуларини шакллантириш барчамизнинг долзарб вазифамиздир. Мустақилликни асраш — унинг моҳиятини ёш авлодга англатишдан ҳам бошланади. Зеро, бугунги ёшлар — эртанги куннинг бунёдкорлари, мамлакатнинг келажагини белгилайдиган авлоддир. Шунинг учун ҳар бир ота-она фарзандига: «Ватан — муқаддас», «Тинчлик — энг улуғ неъмат», «Ҳалол меҳнат — шараф», «Илм — инсонни юксалтирувчи куч», «Меҳр-оқибат — жамиятни бирлаштирувчи фазилат», деган тушунчаларни сингдириб бориши лозим. Мустақиллик бизга нафақат ҳуқуқ ва эркинлик, балки катта масъулият ҳам юклайди. Чунки ҳар қандай неъматни асраш учун ҳаракат, фидойилик ва ҳушёрлик зарур. Юртимиз тинчлигини қадрлаш — фитна ва низолардан узоқ бўлишдир. Миллатлараро тотувликни асраш — бир-биримизни ҳурмат қилишдир. Оила тинчлигини сақлаш — кечиримли ва сабрли бўлишдир. Ватанга муҳаббат — унинг равнақи учун ҳалол меҳнат қилишдир. Мустақилликка шукр — унинг қадрига етиб, келажак авлодларга осойишта ва фаровон юрт қолдиришга интилишдир. Бугун биз мустақиллик неъматининг қадрини янада чуқур англаб, ўтган авлодларимизнинг орзу-умидларини ёдда тутишимиз, бугунги осойишта ҳаётимизни қадрлашимиз ва келажак авлод олдидаги масъулиятимизни ҳис қилишимиз зарур. Зеро, Ватанни асраш фақат унинг чегараларини ҳимоя қилиш билангина эмас, балки унинг маънавий бойлигини, тилини, тарихини, маданиятини, оилавий қадриятларини, тинчлиги ва тотувлигини асраш билан ҳам намоён бўлади. Келинг, мустақиллигимиз неъматини тилимиз билан шукр қилиб, амалимиз билан қадрлайлик. Юртимиз тинчлигига ўз ҳиссамизни қўшайлик. Оилаларимизда меҳр-оқибатни мустаҳкамлайлик. Фарзандларимизни илмли, одобли, иймонли, ватанпарвар ва халқпарвар инсонлар этиб тарбиялайлик. Аллоҳ таолодан дуо қиламиз: Эй, меҳрибон ва раҳмли Парвардигор! Юртимизга тинчлик ва осойишталик ато этгин. Халқимиз ўртасида меҳр-оқибат, аҳиллик ва ҳамжиҳатликни янада зиёда қилгин. Мустақиллигимизни мустаҳкам ва бардавом этгин. Ватанимизни ҳар қандай офат, бало-қазо, фитна ва низолардан Ўзинг асрагин. Хонадонимизга файзу барака, оилаларимизга тотувлик, фарзандларимизга соғлик, илм ва эзгу келажак насиб этгин. Ёшларимизни турли ёт ғоялар ва бузғунчи таъсирлардан асраб, уларни иймон-эътиқодли, маърифатли, ҳалол ва Ватанга садоқатли инсонлардан қилгин. Юртимизда тинчликни, халқимизда бирдамликни, хонадонларимизда файзу баракани зиёда қилгин.

Аллоҳ таоло мустақиллигимизни кўз қорачиғимиздек асрашни, унинг қадрига етишни ва келажак авлодларга янада обод, тинч ва фаровон юрт қолдиришни барчамизга насиб этсин. Юртимиз тинч бўлсин, халқимиз омон бўлсин, хонадонларимиздан файзу барака аримасин! Мустақиллигимиз абадий ва бардавом бўлсин! Аллоҳ таоло барчамизни Ўз паноҳида асрасин. Омийн!

М. Атажонова

Боғот туман бош имом-хатибининг хотин-қизлар масалалари бўйича ўринбосари

Leave a Reply

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *