Инсон ҳаётида шундай беқиёс неъматлар борки, уларнинг қадрини кўпинча кеч англаймиз. Ана шундай улуғ неъматлардан бири — ота-она дуосидир. Ота-она дуоси қалбдан чиққан, ихлос билан айтилган дуо бўлиб, у инсон ҳаётини нурлантиради, унга барака ва омад олиб келади. Бу дуо инсонни кўринмас офатлардан асрайди, оғир дамларда унга таянч бўлади. Ота-она инсоннинг дунёга келиш сабабчисидир. Улар фарзанд учун кеча-кундуз меҳнат қилади, уни тарбиялайди, камол топиши учун бор кучини сарфлайди. Фарзанднинг ҳар бир ютуғи ортида ота-онанинг меҳнати, сабри ва дуоси ётади. Ота-онанинг қалбидан чиққан дуо жуда самимий бўлади. Чунки улар фарзанди учун ҳеч қачон ёмонлик тиламайди. Шу сабабли ота-она дуоси энг қабул бўладиган, энг баракали дуолардан ҳисобланади.
Дуо — инсоннинг Аллоҳга юзланиб, ўз истак ва эҳтиёжларини сўраб қилган илтижосидир. Дуо инсонни руҳан енгиллаштиради, қалбига умид ва хотиржамлик бағишлайди. Айниқса, ота-онанинг фарзанд учун қилган дуоси жуда катта кучга эга. Ота-она дуоси инсонга ҳаёт йўлида тўғри қарор қабул қилишга ёрдам беради, уни адашишдан асрайди. Бундай дуо билан улғайган фарзанд кўпинча ҳаётда муваффақиятга эришади. Ҳаётда кўпинча шундай ҳолатларга дуч келамизки, инсон қаттиқ ҳаракат қилса ҳам, натижа кутилганидек бўлмайди. Аммо ота-она дуоси билан қилинган иш кўпинча осон кечади, баракали бўлади. Бу дуо инсоннинг ишларига файз киритади. Кўплаб инсонлар ҳаётдаги ютуқларини, омадли дамларини ота-онасининг дуоси билан боғлайди. Чунки ота-она дуоси инсонни фақат моддий жиҳатдан эмас, маънавий томондан ҳам қўллаб-қувватлайди. Ота-она дуосига эришишнинг энг муҳим йўли — уларнинг розилигини олишдир. Ота-онани ҳурмат қилиш, уларга яхшилик қилиш, сўзларини оғир олмасдан эшитиш фарзанднинг асосий бурчидир. Ота-она рози бўлса, уларнинг дуоси ҳам самимий ва қабул бўлади. Аксинча, ота-онани ранжитиш, уларнинг кўнглини оғритиш инсонни баракадан маҳрум қилиши мумкин. Шунинг учун ҳам ота-она розилиги — бахт калити, дейилади. Ота-она нафақат фарзандини моддий томондан, балки маънавий жиҳатдан ҳам тарбиялайди. Улар фарзандига дуо қилиш орқали унинг келажагини Аллоҳга топширади. Бу эса фарзанд қалбида ишонч, умид ва хотиржамликни шакллантиради. Дуо билан тарбияланган фарзанд ҳаётда сабрли, камтар ва масъулиятли бўлиб улғаяди. У ота-онасининг меҳнатини қадрлайди ва уларга яхшилик билан жавоб қайтаради. Ота-она дуоси инсон қалбига нур олиб киради. Бу дуо инсонни ёмон йўллардан асрайди, уни тўғри йўлга бошлайди. Оғир дамларда ота-она дуоси инсонга куч бағишлайди, унинг руҳини кўтаради.
Инсон қанчалик катта бўлмасин, қанчалик мустақил ҳаёт кечирмасин, ота-она дуосига доим эҳтиёж сезади. Чунки бу дуо — умрбод ҳамроҳ бўладиган маънавий қўллаб-қувватлашдир.
Афсуски, баъзан инсон ота-онасининг қадрини улар йўқолгандан кейингина англайди. Шунинг учун ота-она бор вақтида уларнинг дуосини олишга шошилиш керак. Яхши сўз, ширин муомала, кичик хизматлар ҳам ота-онанинг қалбини хурсанд қилади. Ота-онани хурсанд қилиш — энг осон, аммо энг улуғ савобли амаллардан биридир. Уларнинг дуоси эса инсон учун энг катта бойликдир. Ота-она дуоси — инсон ҳаётидаги энг қудратли маънавий кучдир. Бу дуо инсонни қийинчиликлардан асрайди, ишларига барака олиб келади, ҳаётини нурлантиради. Ота-онани ҳурмат қилиш, уларнинг розилигини олиш ва дуосига сазовор бўлиш ҳар бир фарзанднинг муқаддас бурчидир. Ота-она дуоси билан яшалган ҳаёт — омадли, тинч ва баракотли ҳаётдир.
С.Содиқова
Янгибозор туман бош имом-хатибининг хотин-қизлар масалалар бўйича ўринбосари