Оила — инсон ҳаётидаги энг азиз ва энг муқаддас маскандир. Инсон дунёга келиб, меҳр-муҳаббатни, оқибатни, ҳурматни, сабр-тоқатни аввало оила бағрида ўрганади. Оила инсон учун нафақат яшаш жойи, балки унинг қалби ором топадиган, қувонч ва ташвишлари баҳам кўриладиган, яхши кунларда ҳам, оғир дамларда ҳам суянадиган муқаддас даргоҳдир.
Ҳар бир инсон ҳаётида оиланинг ўрни беқиёс. Чунки инсоннинг дунёқараши, одоб-ахлоқи, муомала маданияти ва бошқаларга бўлган муносабати, энг аввало, оилада шаклланади. Ота-онанинг фарзандига берган тарбияси унинг бутун ҳаётига таъсир қилади. Шунинг учун ҳам халқимиз азалдан «Оила — муқаддас» деган улуғ тушунчани қадрлаб келган.
Оила мустаҳкам бўлиши учун аввало эр-хотин ўртасида ўзаро ҳурмат ва ишонч бўлиши керак. Ҳаётда турли синовлар, қийинчиликлар ва тушунмовчиликлар учраб туради. Бундай вазиятларда бир-бирини айблаш эмас, балки сабр билан тинглаш, тушуниш ва муаммони биргаликда ҳал қилиш оилани асраб қолади.
Айниқса, оилада ширин сўз ва яхши муомаланинг аҳамияти катта. Баъзан бир оғиз яхши сўз инсоннинг кайфиятини кўтариши, қалбига умид ва ишонч бағишлаши мумкин. Аксинча, ўйламай айтилган қаттиқ сўз қалбни оғритиб, инсонлар ўртасида совуқлик пайдо қилиши мумкин. Шу боис ҳар бир оила аъзоси ўз сўзи ва муомаласига эътиборли бўлиши лозим.
Фарзанд тарбияси эса оиланинг энг муҳим вазифаларидан биридир. Фарзанд ота-онасидан кўрганини ўрганади. Агар хонадонда катталар бир-бирига ҳурмат билан муносабатда бўлса, фарзанд ҳам ҳурматли ва одобли бўлиб вояга етади. Агар оилада меҳр-оқибат, ҳалоллик, меҳнатсеварлик ва яхшилик устувор бўлса, бу фазилатлар фарзанд қалбига ҳам сингиб боради.
Ота-она фарзандига фақат моддий таъминот эмас, балки маънавий тарбия ҳам бериши керак. Фарзанд билан суҳбатлашиш, унинг фикрини эшитиш, муаммоларини тушуниш ва вақтида маслаҳат бериш унинг келажаги учун жуда муҳим. Эътибор ва меҳр кўрган фарзанд ўзини оиласига керакли ва қадрли инсон сифатида ҳис қилади.
Бугунги кунда оилалар тинчлиги ва мустаҳкамлигини таъминлаш ҳар биримиз учун муҳим вазифадир. Оилада кичик келишмовчиликларни катта жанжалга айлантирмаслик, бир-бирининг камчилигини кечириш, яхши фазилатларини қадрлаш ва ўзаро муроса қилиш оила тотувлигининг муҳим асосларидандир. Оилада катта авлод вакилларига ҳурмат кўрсатиш ҳам миллий қадриятларимизнинг ажралмас қисмидир. Бобо ва бувиларнинг дуоси, ота-онанинг розилиги хонадонга файз ва барака олиб киради. Фарзандларга каттани ҳурмат, кичикни иззат қилиш каби гўзал фазилатларни ўргатиш орқали биз миллий қадриятларимизни келажак авлодга етказамиз.
Мустаҳкам оила — жамият мустаҳкамлигининг асосидир. Хонадони тинч, оиласи аҳил бўлган инсоннинг меҳнатида ҳам, жамиятдаги фаолиятида ҳам барака бўлади. Шунинг учун оила тинчлигини асраш фақат эр ёки хотиннинг эмас, балки барча оила аъзоларининг умумий масъулиятидир.
Оилада меҳр бор жойда барака бўлади. Ота-она бир-бирини қадрласа, фарзандлар ҳам меҳр-оқибатли бўлиб улғаяди. Фарзандлар меҳр кўрсатиб, ота-онасини эъзозласа, хонадонда файз ва хотиржамлик ҳукм суради.
Оила — инсонга берилган энг буюк неъматлардан биридир. Уни асраш, қадрлаш ва мустаҳкамлаш ҳар бир инсоннинг муқаддас бурчидир. Оилада меҳр, ҳурмат, ишонч, сабр ва кечиримлилик қанча кўп бўлса, унинг пойдевори шунча мустаҳкам бўлади.
Келинг, ҳар биримиз ўз оиламиздан меҳр-оқибатни, яхши муомалани ва тотувликни бошлайлик. Чунки тинч ва бахтли оила — тинч ва фаровон жамиятнинг энг мустаҳкам пойдеворидир.
Аллоҳ барча оилаларга тинчлик-хотиржамлик, меҳр-муҳаббат, файзу барака ва тотувлик ато этсин. Хонадонимиздан кулги, дастурхонимиздан барака, қалбларимиздан меҳр ҳеч қачон аримасин.
Полвонова Нурпошша
Хива шаҳри “Янги хаёт” маҳалла отинойиси